Le Corbusier : Designers : Vitra.com

Le Corbusier

Biografie

Le Corbusier, in 1887 als Charles-Edouard Jeanneret-Gris geboren in La Chaux-de-Fonds, Zwitserland, studeert aan de École d`Art aldaar schilderkunst en architectuur. 1907 werkt hij voor Josef Hofmann in Wenen, waar hij Adolf Loos leert kennen. Een andere belangrijke invloed ondergaat Le Corbusier in 1909 in Parijs, waar hij ruim een jaar werkzaam is bij het bureau van Auguste Perret, die als pionier van het bouwen in gewapend beton wordt beschouwd. In die periode zoekt hij ook de architect en stadsplanoloog Tony Garnier in Lyon op. De interesse van Le Corbusier gaat vooral uit naar de moderne bouw in gewapend beton. In 1917 vestigt hij zich in Parijs. Omdat hij als architect in het begin nog weinig opdrachten krijgt, houdt hij zich in die periode bezig met schilderen, vooral van stillevens. In 1919 richt Le Corbusier samen met de schilder Amédée Ozenfant en de dichter Paul Dermée het tijdschrift "L`Esprit Nouveau" op. Hier gebruikt hij in 1920 ook voor het eerst zijn pseudoniem. In 1922 ontwerpt Le Corbusier een stadsplan voor de Ville Contemporaine – een "eigentijdse stad voor drie miljoen inwoners" –, en in 1925 samen met zijn neef Pierre Jeanneret een paviljoen van twee verdiepingen voor de Exposition Internationale des Arts Décoratifs in Parijs. Dit avantgardistische paviljoen bevat ook functionele meubelontwerpen en schilderijen van Le Corbusier, Ozenfant, Fernand Légers, Jacques Lipchitz en anderen. In 1927 is Le Corbusier al een van de belangrijkste architecten van het Nieuwe Bouwen, die gebouwen voor de wijk Weissenhof in Stuttgart ontwerpen. Daarnaast produceert Le Corbusier functionele meubelontwerpen in samenwerking met Pierre Jeanneret en Charlotte Perriand - onder andere de Liège LC4 - die zij in 1929 in de Herfstsalon in Parijs tentoonstellen. Rond 1942 formuleert Le Corbusier zijn "Modulor"-theorie. Modulor is zijn aanduiding van de op de gulden snede gebaseerde maateenheid die aan zijn architectonische ontwerpen, in het bijzonder ook aan de grootschalige stadsplanprojecten, ten grondslag ligt. Met de Modulor moet het bouwen een menselijke maat en een objectieve ordening krijgen – tot op de dag een van de meest omtreden theoretische principes van Le Corbusier. Als architectuurtheoreticus levert Le Corbusier ook belangrijke bijdragen als mede-initiator voor het sinds 1928 gehouden Congrès Internationaux d'Architecture Moderne (CIAM). In 1952 ontstaat in Marseille de eerste Unité d'habitation, gevolgd door soortgelijke wooneenheden in andere steden. In 1955 ontwerpt hij de bedevaartkapel Notre-Dame-du-Haut bij Ronchamps. Le Corbusier overlijdt in 1965 in Roquebrune-Cap-Martin.