Vitra.

In 1993 werd met het conferentiepaviljoen van Tadao Ando zijn eerste bouwwerk buiten Japan voltooid. In het stille en ingetogen gebouw zijn meerdere vergaderruimtes met elkaar verbonden. Het valt op door de geordende opbouw en een groot deel van de uitbouw verbergt het ondergrondse bouwlichaam. Het naar het paviljoen leidende pad is opvallend en doet denken aan de meditatiepaden in Japanse kloostertuinen.

Voor zijn 70ste verjaardag ontving Willi Fehlbaum, de oprichter van Vitra, van zijn kinderen het beeldhouwwerk “Balancing Tools“. Op het stuk grond tussen de hoofdstraat en het bedrijfsgebouw worden de op elkaar geplaatste gereedschappen van de stoffeerder uitgebeeld. Rolf Fehlbaum, bestuursvoorzitter van Vitra, ontmoette Frank Gehry in de studio van Claes Oldenburg.

In de loop der jaren is bij Vitra een collectie meubels en stoelen ontstaan. Deze collectie wilde men toegankelijk maken voor het brede publiek. Aanvankelijk wilde men ze bewaren en tentoonstellen in een loods. Maar tijdens het plannen van het eerste gebouw van Frank Gehry in Europa veranderde het doel. Er werd een museum dat zich als onafhankelijke instelling bezig zou houden met onderzoek en popularisering van design en architectuur; het Vitra Design Museum.

Het gebouw van het Vitra Design Museum is ondanks de bescheiden afmetingen een richtinggevend werk van het deconstructivisme geworden; een verzameling van torens, hellingen en kubussen. De expressieve vormen zijn niet willekeurig geplaatst, maar op basis van hun functie en de belichting. Verspreid over twee etages, bevindt zich ca. 700 m2 tentoonstellingsruimte. Daglicht valt binnen via de grote vensteropeningen in het dak.

De achtergelegen fabriekshal komt qua grootte en hoogte overeen met het nabijgelegen gebouw van Nicholas Grimshaw. De heldere opbouw met grote raampartijen gaat over in het museum. De torens en hellingen zijn een formele verbinding met het museumgebouw. In de hal zijn naast productieruimtes ook een showroom, het testcenter, de kantine en kantoren ondergebracht.

In het portiershuisje aan de ingang van het terrein is de entree, de winkel van het Vitra Design Museum en een ruimte voor uiteenlopend gebruik gevestigd.

Omdat het v.w.b. het VitraHaus een gebouw betreft, waarin woonmeubelen gepresenteerd worden, gebruikten de architecten van het VitraHaus, Herzog & de Meuron, het idee van het oerhuis. De proporties en dimensies van de ruimtes herinneren zo aan vertrouwde ruimtesituaties – de architecten spreken van „domestic scale“.

De afzonderlijke „huizen“, die over het algemeen met een presentatieruimte overeenkomen, zijn met slechts een enkele uitzondering alleen aan de voorkant verglaasd. Op vijf niveaus boven elkaar en deels tot 15 meter uitstekend, vormen de twaalf huizen, die telkens in de gevel van de zich eronder bevindende laag doordringen haast een chaotisch geheel.

Het door Jean Prouvé samen met zijn broer Henry Prouvé ontworpen tankstation is omstreeks 1953 gebouwd voor het bedrijf Mobiloil Socony-Vacuum. Het was geplaatst op het “Relais des Sangliers“ in het Franse departement Haute-Loire. In 2003 werd het als één van de nog drie resterende exemplaren opnieuw opgebouwd op de Vitra campus.

Het gebouw bestaat uit hoekvormige aluminium elementen en door patrijspoorten doorbroken platen. De draagconstructie en muuropbouw zijn duidelijk – ook qua kleur – van elkaar gescheiden. Veel van het uit prefab metaalelementen geconstrueerde gebouw van Prouvé zijn statisch en formeel bijna identiek aan zijn tafelontwerpen en demonstreren hoe consequent hij de vormgeving van tektonische belasting heeft afgeleid.