George Nelson (1908–1986) behoort tot de meest invloedrijke en belangrijkste figuren op het gebied van het naoorlogse Amerikaanse design. Dit veelzijdige talent was op verschillende vlakken actief; als ontwerper, graficus, architect, organisator van tentoonstellingen, designmanager en promotor van het design. Als designcriticus en 'theoreticus is hij ook de auteur van een aantal boeken en een bijzonder rijk journalistiek oeuvre dat de internationale benadering van het design en de architectuur decennia lang heeft beïnvloed.
In de jaren ’50 ontwikkelde George Nelson met zijn bureau in New York een serie individuele en expressieve zitmeubels, waarvan een aantal sinds lang tot de klassiekers wordt gerekend. Nog vóór de bekende Coconut Chair of Marshmallow Sofa ontwierp hij al in 1952 de aanvankelijk eenvoudig genoemde Laminated Chair, een stoel van gevormd triplex. Het waren, de even gedurfde als elegante gebogen rug- en armleuningen, die de stoel echter al spoedig de spotnaam Pretzel Chair bezorgden. Evenals de leuningen en hun dragers zijn ook de vier poten van de stoel, die elkaar onder de zitting kruisen, gemaakt van gelamineerd hout. Zij worden naar onder toe smaller en dragen zo bij aan het filigraan uiterlijk van de stoel. De Pretzel Chair is door ontoereikende productiemethoden na enkele jaren uit het programma gehaald, waardoor het nu een gewild verzamelobject is geworden.
“Gering gewicht, transparantie en een elegant model“ waren voor Nelson de belangrijkste kwaliteiten die een stoel moesten kenmerken. Deze kwaliteiten zijn allemaal verenigd in de Pretzel Chair. Naar aanleiding van George Nelsons 100ste verjaardag neemt Vitra de Pretzel Chair – één van Nelsons bekendste ontwerpen – weer in productie in een beperkte Anniversary Edition van 1000 exemplaren.
Biografie
George Nelson, in 1908 geboren in Hartford, Connecticut, VS. Hij studeerde architectuur aan de Yale University. Dankzij een beurs kan hij van 1932–34 studeren aan de Amerikaanse Academie in Rome. In Europa maakt hij kennis met de gebouwen en protagonisten van de moderne kunst. In 1935 treedt hij toe tot de redactie van Architectural Forum, waarvan hij tot 1944 deel uitmaakt. In 1944 publiceert hij daarin een fundamenteel artikel over woningbouw en meubeldesign, waarmee hij de aandacht trekt van D.J. DePree, chef van de meubelfabrikant Herman Miller. Korte tijd later wordt George Nelson ontwerpdirecteur van Herman Miller. In deze functie, die hij tot 1972 bekleedt, groeit hij uit tot een sleutelfiguur op het gebied van Amerikaans design; hij haalt Charles en Ray Eames, Isamu Noguchi en Alexander Girard bij Herman Miller. De samenwerking met Vitra begint in 1957. Bovendien leidt hij sinds 1946 zijn eigen vormgevingsbureau en maakt hij enkele ontwerpen die worden gezien als iconen van de “Mid-Century-Modern”-stroming. Nelsons bureau richt zich tevens op architectuur en inrichting van tentoonstellingen. In 1986 overlijdt George Nelson in New York. Zijn archief is onder de hoede van het Vitra Design Museum.
