Vitra.

Bruno Taut

Biografie

Bruno Taut, in 1880 geboren 1880 in Koningsbergen (het huidige Kaliningrad), volgt aan de School voor de bouwnijverheid in Koningsbergen een opleiding tot architect en gaat in 1902 naar Berlijn, waar hij werkt voor de Jugendstilarchitect Bruno Möhring.

Van 1904-1908 werkt hij voor professor Theodor Fischer in Stuttgart, waarna hij naar Berlijn terugkeert om aan de Technische Hogeschool in Charlottenburg kunstgeschiedenis en stedenbouw te gaan studeren.

In 1909 opent hij zijn eigen architectenbureau. Taut is initiatiefnemer van de "Arbeidsraad voor de kunst", die in 1919 probeert de Novemberrevolutie van 1918 uit te breiden naar het terrein van de kunst. Hij roept de geheime correspondentie "Die gläserne Kette" in het leven. De deelnemers daaraan – onder wie Walter Gropius en Hans Scharoun – eisen het "Slechten van de huidige fundamenten" van de architectuur en de "Verdwijning van de persoonlijkheid" van de kunstenaar.

Van 1921-1924 is Bruno Taut stadsbouwmeester in Maagdenburg, waar hij hele huizenrijen en ook het barokke stadshuis in bonte kleuren laat overschilderen. Onder invloed van het expressionisme betrekt Taut kleur als een wezenlijk element mede in de architectuur.

Van 1924-1931 bouwt hij in Berlijn wijken met ongeveer 12.000 woningen. Anders dan in zijn theoretische publicaties ligt het accent bij deze projecten niet zozeer op het artistieke, maar veel meer op het maatschappelijke aspect van de architectuur.

In 1930 wordt Bruno Taut benoemd tot hoogleraar Steden- en woningbouw aan de Technische Hogeschool in Berlijn-Charlottenburg en wordt hij erelid van de Internationale Vereniging van Architecten in Japan.

In 1932 richt hij in Moskou een groot kantoor voor het gemeentebestuur in. Als hij in 1933 naar Berlijn terugkeert, moet hij twee weken later al voor de nazi’s via Zwitserland naar Japan vluchten. Omdat hij daar maar weinig belangstelling voor moderne architectuur ontmoet, vertrekt hij in 1936 naar Turkije, dat al enige tijd Europese en Amerikaanse architecten probeert aan te trekken voor de modernisering van het land. Daar krijgt hij de leiding van de Academie voor Schone Kunsten in Istanboel en wordt hij daarnaast hoofd van de bouwafdeling van het Ministerie van Onderwijs in Ankara.

Bruno Taut overlijdt in 1938 in Istanboel.